به دیگر دست می زد سنگ بر دل

به دستش آهن از دل گرم تر گشت

به آهن سنگش از گل نرم تر گشت

به دستی سنگ را می کند چون گل

دلش را عشق آن بت می خراشید

چو بت بودش چرا بت می تراشید

شکر لب داشت با خود ساغری شیر