کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 119

مکن دوزخ به خود بر خوی بد را

چهرهٔ نظامیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 116

    که با چندان چراغش کس نبیند

    #
  2. 117

    جهان دیو است و وقت دیو بستن

    #
  3. 118

    به خوشخوئی توان زین دیو رستن

    #
  4. 119

    مکن دوزخ به خود بر خوی بد را

    انتخاب‌شده
  5. 120

    بهشت دیگران کن خوی خود را

    #
  6. 121

    چو دارد خوی تو مردم سرشتی

    #
  7. 122

    هم اینجا و هم آنجا در بهشتی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 119 از «بخش ۶۰ - آگاهی خسرو از رفتن شیرین نزد فرهاد و کشتن فرهاد به مکر» است.