فریدونی بود یا کیقبادی

بسا خونا که شد بر خاک این دشت

سیاووشی نرست از زیر این طشت

هر آن ذره که آرد تند بادی

کفی گل در همه روی زمی نیست

که بر وی خون چندین آدمی نیست

که می داند که این دیر کهن سال