بهر صدسال دوری گیرد از سر

که بر وی خون چندین آدمی نیست

که می داند که این دیر کهن سال

چه مدت دارد و چون بودش احوال

چو آن دوران شد آرد دور دیگر

نماند کس که بیند دور او را

بدان تا در نیابد غور او را