ز سنبل کرد بر گل مشک بیزی

که خوانندش شکرخایان شکرخند

شنیدم کز پی یاری هوسناک

به مانم نوبتی زد بر سر خاک

ز نرگس بر سمن سیماب ریزی

دو تا کرد از غمش سرو روان را

به نیلوفر بدل کرد ارغوان را