شهنشه زود سیر آمد غمی نیست

فلک زان داد بر رفتن دلیرش

که بود آگه ز شاه و زود سیریش

از او به گرچه شه را همدمی نیست

نظر بر گلستانی دیگر آرد

و زو به دلستانی در بر آرد

دریغ آنست کان لعبت نماند