که گنج است آن صنم در خاک به گنج

دریغ آنست کان لعبت نماند

وگرنه هر که ماند عیش راند

مرنج ای شاه نازک دل بدین رنج

مخور غم کادمی غم برنتابد

چو غم گفتی زمین هم برنتابد

برنجد نازنین از غم کشیدن