چو دشمن شد همه کاری به کامست

رطب بی استخوان شد شمع بی دود

چو مریم کرد دست از جشن کوتاه

جهان چون جشن مریم گشت بر شاه

یکی آب از پس دشمن تمام است

به شیرین چند چربی ها فرستاد

به روغن نرم کرد آهن ز پولاد