متاع از مشتری یابد روائی

عتابش بیش می شد ناز می کرد

متاع نیکوی بر کار می دید

بها می کرد چون بازار می دید

به دیده قدر گیرد روشنائی

ز بهر سود خود این پند بنیوش

متاعی کان بنخرند از تو مفروش