ملک پرویز کز جمشید بگذشت

چو از دستت رود رنجی عظیم است

چو آید رنج باشد چون شود رنج

تهی دستی شرف دارد بدین گنج

به گنج افشانی از خورشید بگذشت

بدش با گنج دادن خنده ناکی

چو خاکش گنج و او چون گنج خاکی