سرا در کوی صاحب دولتان گیر

پدر کز من روانش باد پر نور

مرا پیرانه پندی داد مشهور

که از بی دولتان بگریز چون تیر

چو صبحت گر شبی باید به از روز

چراغ از مشعل روشن برافروز

بهای در بزرگ از بهر این است