جوانی دید زیبا روی بر در

که شکر کوی و شیرین قصر می داشت

به در بر حلقه زد خاموش خاموش

برون آمد غلامی حلقه در گوش

نمودار جهانداریش در سر

فرود آوردش از شبدیز چون ماه

فرس را راند حالی بر علف گاه