شکر نامی که شکر ریزد او بود

به مهمان بر ز لب شکر گشاید

برون آمد شکر با جام جلاب

دهانی پر شکر چشمی پر از خواب

نباتی کز سپاهان خیزد او بود

ز گیسو نافه نافه مشک می بیخت

ز خنده خانه خانه قند می ریخت