نه درم را کسی در دور سفته است

به ستاری که ستر اوست پیشم

که تا من زنده ام بر مهر خویشم

نه کس با من شبی در پرده خفته است

کنیزان منند اینان که بینی

که در خلوت تو با ایشان نشینی

بلی من باشم آن کاول درآیم