که عیشم را نمی دارد شکر سود

بداند این قدر هر کش تمیز است

که شکر بهر شیرینی عزیز است

دلش می گفت شیرین بایدم زود

یخ از بلور صافی تر به گوهر

خلاف آن شد که این خشک است و آن تر

دیگر ره گفت نشکیبم ز شیرین