چرا بر من به تلخی گردد ایام

به باید در کشیدن میل را میل

که کس را کار برناید به تعجیل

مرا شیرین و شکر هر دو در جام

دلم با این رفیقان بی رفیق است

ز بس ملاحبان کشتی غریق است

نمی خواهی که زیر افتی چو سایه