نه آخر پای پروین را شکستند

چرا بر جای ماندی چون سیه میغ

بر آتش می روی یا بر سر تیغ

دهل زن را گرفتم دست بستند

من آن شمعم که در شب زنده داری

همه شب می کنم چون شمع زاری

چو شمع از بهر آن سوزم بر آتش