کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 118

به زاری با خدای خویشتن گفت

چهرهٔ نظامیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 115

    شکیبائیش مرغان را پر افشاند

    #
  2. 116

    خروس الصبر مفتاح الفرج خواند

    #
  3. 117

    شبستان را به روی خویشتن رفت

    #
  4. 118

    به زاری با خدای خویشتن گفت

    انتخاب‌شده
  5. 119

    خداوندا شبم را روز گردان

    #
  6. 120

    چو روزم بر جهان پیروز گردان

    #
  7. 121

    شبی دارم سیاه از صبح نومید

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 118 از «بخش ۶۶ - تنها ماندن شیرین و زاری کردن وی» است.