برفتند گردان پر اندوه سر

که پیش جوانی یکی مرد پیر

ز افراز غلتان شد از بیم تیر

سپهبد فرود آمد از کوه سر

که اکنون تو بازآمدی تندرست

بب مژه رخ نبایست شست

بپیچید زان کار پرمایه گیو