فرود آمده چو باده در دل جام

وز آنجا همچنان بر دست زیرین

رکاب افشاند سوی قصر شیرین

به یک فرسنگی قصر دلارام

شب از عنبر جهان را کله می بست

زمستان بود و باد سرد می جست

زمین کز سردی آتش داشت در زیر