علم گشتم به تو در مهربانی

مبادا چشم بد را سوی تو راه

مزن طعنه که بر بالا زدی تخت

کنیزان ترا بالا بود رخت

علم بالای سر بهتر تو دانی

من آن گردم که از راه تو آید

اگر گرد تو بالا رفت شاید