به اول نوبت آخر دودناکم

چو زهره ارغنونی را که سازم

بیازارم نخست آنگه نوازم

چو آتش گرچه آخر نور پاکم

نخست آتش دهد چرخ آنگهی آب

به حال تشنگان در بین و دریاب

به فیاضی که بخشد با رطب خار