نثار اشک بین یک پیل بالا

نثاری را که چشمم می فشاند

کدامین منجنیق آنجا رساند

مرا بر قصر کش یک میل بالا

چو بر من گنج قارون میفشاندی

چو قارونم چرا در خاک ماندی

دل اینجا در کجا خواهم گشادن