به سر گردم نگردانم سر از تو

کمر بندیت را بینم به خونم

کله داریت را دانم که چونم

اگر گردم سرم بر خنجر از تو

مرا هم جان توئی هم زندگانی

گر آخر کس نمی داند تو دانی

به هشیاری و مستی گاه و بیگاه