چو بر مه مشگ را زنجیر سازم

ز ترکان تنگ چشمی کرده ام دور

ز تنگی کس به چشمم در نیاید

کسی با تنگ چشمان بر نیاید

بسا شیرا کزو نخجیر سازم

چو لعلم با شکر ناورد گیرد

تو مرد آر آنگهی نامرد گیرد