به خدمت بوسه زد بر گوشه بام

براتی مشک و در پرده داری

ستون سرو را رفتن در آموخت

چو غنچه تیز شد چون گل برافروخت

که باشد خشت پخته عنبر خام

چو نوبت داشت در خدمت نمودن

برون زد نوبتی در دل ربودن