هران پالوده ای کو خود بود زرد

قدر خان بنده و قصر غلامت

نه تنها خاک تو خاقان چین است

چنینت چند خاکی بر زمین است

به چربی یا به شیرینی توان خورد

من آن پالوده روغن گذارم

که جز نامی ز شیرینی ندارم