تو آتش نام آن آتش جوانی

بر باغ ارم پوشیده شاخست

غلط گفتم در روزی فراخست

من آبم نام آب زندگانی

نخواهم آب و آتش در هم افتد

کز ایشان فتنه ها در عالم افتد

به ار تا زنده باشم گرد آنکس