هم از پای افکنی هم دست گیری

به شیرین گفت کای چشم و چراغم

همای گلشن و طاوس باغم

سرم را تاج و تاجم را سریری

مرا دلبر تو و دلداری از تو

ز تو مستی و هم هشیاری از تو

ندارم جز توئی کانجا کشم رخت