مکن بازی به مروارید گوشم

عروسی را چو من کردی حصاری

پس از عالم عروسی چشم داری

ببین در اشک مروارید پوشم

به آه عنبرینم بین که چونست

که عقد عنبرینه ام پر ز خونست

لب چون نار دانم بین چه خرد است