عذابم میدهی وان ناصوابست

به خاکش ده که نرزد صحبتش خاک

مکن جانا به خون حلق مرا تر

مدارم بیش ازین چون حلقه بر در

بهشت است این و در دوزخ عذابست

بهشتی میوه ای داری رسیده

به جز باغ بهشتش کس ندیده