که بی کاوین اگر چه پادشاهی

به بیداری که خواب او را نگیرد

به دارائی که تن ها را خورش داد

به معبودی که جان را پرورش داد

ز من برنایدت کامی که خواهی

بدین تندی ز خسرو روی برتافت

ز دست افکند گنجی را که دریافت