ز سر بیرون مکن سودای شیرین

نه شیرین خود همه خرما دهانی

ندارد لقمه بی استخوانی

گرت سر گردد از صفرای شیرین

مگر شیرین از آن صفرا خبر داشت

که چندان سر که در زیر شکر داشت

چو شیرینی و ترشی هست در کار