کز آن شادی به گردون سر کشیدم

ستایش کرد بر شاپور بسیار

که ای من خفته و بختم تو بیدار

به اقبال تو خوابی خوب دیدم

چنان دیدم که اندر پهن باغی

به دست آوردمی روشن چراغی

چراغم را به نور شمع و مهتاب