تنم ترسد ز هجران چون نترسد

که بخت بد لگد زد بر فتوحم

دلم خون گرید از غم چون نگرید

کدامین ظالم از غم خون نگرید

کدامین عاقل از مجنون نترسد

چو بی زلف تو بیدل بود دستم

دل خود را به زلفت باز بستم