نمک از کان لعل تو نمک را

مرا چشمی و چشمم را چراغی

چراغ چشم و چشم افروز باغی

فروغ از چهر تو مهر فلک را

جمالت اختران را نور داده

بخوبی عالمت منشور داده

چه می خوردی که رویت چون بهارست