جمالت چون جوانی جان نوازد

بخوبی عالمت منشور داده

چه می خوردی که رویت چون بهارست

از آن می خور که آنت سازگارست

کسی جان با جوانی در نبازد؟

تو نیز ار آینه بر دست داری

ز عشق خود دل خود مست داری