تو با تریاک و من با زهر جان سوز

که ننماید به جز تو صورت کس

بدان داور که او دارای دهرست

که بی تو عمر شیرینم چو زهرست

ترا آن روز وانگه من بدین روز

به ترک بی دلی گفتن دلت داد؟

زهی رحمت که رحمت بر دلت باد