مزن چون میزنی بنواز باری

بس است این یار خود را زار کشتن

جوانمردی نباشد یار کشتن

زنی هر ساعتم بر سینه خاری

حدیث بی زبانی بر زبان آر

میان در بسته ای را در میان آر

ز بی رختی کشیدم بر درت رخت