جوانی را به یادت می گذارم

چه نقصان کعبه را از بت پرستی

چه داریم از جمال خویش مهجور

رها کن تا ترا می بینم از دور

بدین امید روزی می شمارم

خوشا وقتی که آیی در برم تنگ

می نابم دهی بر ناله چنگ