میان جان کنم جای نشستش

به خاکپای او کز دیده بیش است

به دو سوگند من بر جای خویش است

که گر دستم دهد کارم به دستش

ز دستم نگذرد تا زنده باشم

جهان را شاه و او را بنده باشم