چو در خدمت نباشد شخص رنجور

ببر کز بیدلی به پیشه ای نیست

تنی کو بار این دل بر نتابد

بسر باری غم دلبر نتابد

نباید دل که از خدمت بود دور

بسی کوشم که دل بردارم از تو

که بس رونق ندارد کام از تو