تو گر سازی وگرنه من برانم

که تا جانم بر آید می کشم ناز

منم عاشق مرا غم سازگار است

تو معشوقی ترا با غم چکار است

که سوزم در غمت تا می توانم

مرا گر نیست دیدار تو روزی

تو باقی باش در عالم فروزی