که شه را تاج بر سر به که در پای

چو شه معشوق را مولای خود دید

سر مه را به زیر پای خود دید

ز شادی ساختنش بر فرق خود جای

در آن خدمت که یارش ساز می کرد

مکافاتش یکی ده باز می کرد

چو کار از پای بوسی برتر آمد