به برج خویشتن روشن کند راه

شب هفتم که کار از دست می شد

غرض دیوانه شهوت مست می شد

ملک فرمود تا هم در شب آن ماه

سپاهی چون کواکب در رکابش

که از پری خدا داند حسابش

نشیند تا به صد تمکینش آرند