ز گرد سواران و ز گرز و تیر

دم نای سرغین و هندی درای

برون آمد از باره دژ فرود

دلیران ترکان هرآنکس که بود

سر کوه شد همچو دریای قیر

نبد هیچ هامون و جای نبرد

همی کوه و سنگ اسپ را خیره کرد