پس آنگه عشق را آوازه در داد

نه صبحی زان مبارک تر دمیده

سر اول به گل چیدن در آمد

چون گل زان رخ به خندیدن در آمد

صلای میوهای تازه در داد

که از سیب و سمن بد نقل سازیش

گهی با نار و نرگس رفت بازیش