به ضرب دوستی بر دست می زد

که در آب حیات افکند ماهی

چو تخت پیل شه شد تخته عاج

حساب عشق رست از تخت و از تاج

دبیرانه یکی در شصت می زد

نگویم بر نشانه تیر می شد

رطب بی استخوان در شیر می شد