جوانی و مراد و پادشاهی

در آن دولت عمارت کرد بسیار

از آن پس کار خسرو خرمی بود

ز دولت بر مرادش همدمی بود

ازین به گر بهم باشد چه خواهی

نبودی روز و شب بی باده و رود

جهان را خورد و باقی کرد بدرود