کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 297

مخسب ای سر که پیری در سر آمد

چهرهٔ نظامیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 294

    نداند هیچ زنگی نام غم را

    #
  2. 295

    سیاهی توتیای چشم از آنست

    #
  3. 296

    که فراش ره هندوستانست

    #
  4. 297

    مخسب ای سر که پیری در سر آمد

    انتخاب‌شده
  5. 298

    سپاه صبحگاه از در در آمد

    #
  6. 299

    ز پنبه شد بناگوشت کفن پوش

    #
  7. 300

    هنوز این پنبه ناری از گوش

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 297 از «بخش ۹۰ - زفاف خسرو و شیرین» است.